johannespost-pasfoto

Geschiedenis

Op 10 mei 1940 valt het leger van de nazileider Adolf Hitler Nederland binnen onder valse voorwendselen ondanks de belofte ons land te ontzien. Enkele dagen na de inval is de capitulatie (overgave) getekend in Ridderkerk, in het pand waar nu het Oorlogs- en verzetmuseum Johannes Post is gevestigd. Deze capitulatie volgt op het hevige bombardement door de Duitsers op Rotterdam. De machtsovername geeft de bezetter alle mogelijkheden zijn ziekelijke idealen met kracht na te streven. Onze wetten gelden dan al niet meer. Recht is ver te zoeken. Het ‘recht’ van de sterkste gaat nu gelden. Onderdrukking, vervolging en verdrukking zijn de nieuwe werkwoorden, maar ook verzet, vrijheidsstrijd, ondergronds werk, illegaliteit, tolerantie, geloof en hoop werden waarden met een extra betekenis. Haat, gekweekt in een Naziregime leidt tot vervolging van gehandicapten, Joden en zigeuners. Iedereen die niet mét en vóór de Duitsers is wordt als tegenstander gezien. Het wantrouwen is groot, ook onder Nederlanders onder elkaar, want er zijn landgenoten die het met de vijand, de Duitsers houden. Dat zijn de NSB’ers (Nationaal Socialisten Bond met Anton Mussert als hun leider) en je weet nooit precies wie daar bij hoorden en (op) wie je kon vertrouwen. Vervolgden moesten onderduiken als ze nog weg konden komen vóórdat ze opgepakt werden. Er moesten onderduikadressen gezocht en gevonden worden. Zo ontstond de LO; Landelijke organisatie voor onderduikers. De families Post waren daar al vanaf het begin bij betrokken. Onderduikers kwamen overal op de gekste plaatsen terecht; soms in een hol in de grond, Bij razzia’s (soort drijfjacht op mensen) moesten onderduikers letterlijk duiken tot hun neus in het ijskoude water waar ze onderkoeld weer uitkwamen als de kust weer veilig was! Al die onderduikers moesten voorzien worden, van eten en kleding En roken was nog normaal, bijna iedereen rookte, sommige pruimden, dus aan tabak was behoefte. Er was bijna niets meer te koop op een gegeven moment doordat de Duitsers alles op de bon deden. Vooral toen er persoonlijke stamkaarten werden ingevoerd werd het nijpend! Om toch aan bonnen te komen moesten de mensen van het verzet gewapende overvallen plegen op gemeentehuizen of distributiekantoren. Bij gemeentehuizen werden de bevolkingsregisters weggehaald om te voorkomen dat jonge mannen werden opgeroepen en weggevoerd naar Duitsland om daar in de oorlogsindustrie te gaan werken of bij boeren te werk werden gesteld, wier zonen in het Duitse leger waren gemobiliseerd. Johannes en Marinus vormden KP’s (KnokPloegen) om overvallen voor te bereiden en uit te voeren met hun medestrijders, waarbij de koeriersters onmisbaar en gevaarlijk werk uitvoerden o.a. door het transport van wapens, overbrengen van berichten of verspreiden van illegaal gedrukte krantjes. Sommige van die krantjes zijn na de oorlog blijven bestaan; o.a. Parool, Trouw. Uiteindelijk zijn de beide broers door verraad en door domme pech opgepakt en vermoord. Jonge hardwerkende boeren, vaders van grote gezinnen en eigenaren van mooie bloeiende boerenbedrijven; ze hebben alles en zichzelf gegeven voor een ongelijke vrijheidsstrijd.

 

Johannes Post

“Levensroman van Johannes Post” (nieuw ISBN nr. 978 90 5977 307 3 Dertiende druk 2007)  is geschreven door Anne de Vries. Anne was bevriend met Johannes, zo is het boek ook ontstaan. Maar zoals de titel ook al aangeeft; het is een roman. Op realistische grond, maar hier en daar geromantiseerd. Drs. Geert C. Hovingh, dominee in resp. Hoorn, Deventer, Biddinghuizen en tenslotte Zuidlaren, waar hij op 26 juni 2011 zijn afscheidsdienst heeft gehouden, woonde in zijn jeugd t.o. ds. Henk Post (ook een broer) in Rijnsburg. Zodoende kent hij de familie. Tijdens een contact met een familielid van de Posten werd het idee geboren om de geschiedenis van Johannes te herschrijven op basis van “de Levensroman”. Geert Hovingh was destijds dominee in Biddinghuizen, welke kerkenraad van de gereformeerde kerk aldaar hem de meest mogelijke vrijheid daarvoor gaf. (want daar gaat een zee van tijd mee heen!) Na veel onderzoek en waarheidsbevinding kwam als resultaat het boek “Johannes Post, exponent van het verzet” – een biografie- op de boekenplank en in menig boekenkast. “Johannes Post, exponent van het verzet”is uitgegeven door: Kok Omniboek

ISBN nr.: 90 242 7022 7

Marinus Post

Marinus is minder bekend dan Johannes, doordat Johannes een vriend had die schrijver was en een boek over Johannes heeft geschreven. Bij Marinus was dat niet het geval. Veel later pas, kwam een boek uit over Marinus Post, waardoor wij ook hem hebben leren kennen als een oprechte voorvechter. Marinus Post had een koerierster; de Rotterdamse Atie Visser, die als schuilnaam “Karin” had aangenomen. Zij heeft onder deze schuilnaam de oorlog-verzetsgeschiedenis van Marinus opgetekend in een boek:”Marinus Post, alias Evert”. Evert was de schuilnaam van Marinus. Atie Visser was al 85 jaar toen ze het boek schreef, wat in 1999 is uitgegeven door Voorhoeve te Kampen. (ISBN nr. 90 297 1633 9) Geschiedenis, opgetekend uit de eerste hand (de “rechterhand” van Marinus)

Henk Post

Hendrik (Henk) Post is geboren als 8ste kind van Jan Wolters Post en Trijntje Tempen op 19 mei 1900.

Aanvankelijk was Henk voorbestemd om boer te worden. Hij heeft met broer Wolter (eerst alleen) ook nog samen het winkeltje aan huis – bij zijn ouders – gedreven en waren ze met de ‘bok’ een soort platbodemboot aan het parlevinken door de wijken en kanalen van Hollandscheveld e.o..

Johannes, de jongste zoon mocht doorleren op de HBS in Hoogeveen aan het Haagje. Maar omdat Johannes iets verknoeide moest hij acuut van school en aan het werk. Daarop kreeg Henk de kans en die nam het serieus. Hij studeerde in Kampen, deed examen aan het Gereformeerd Gymnasium en studeerde theologie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Hij werd uiteindelijk dominee in Rijnsburg.
Voor Marinus en Johannes een toevluchtsoord toen ze moesten uitwijken uit hun eigen ‘werkgebied’.

Toen Johannes was overleden is Henk voogd geworden over de kinderen van Johannes en Dien.

Henk trouwde met Harmina Aaltina Salomons (Mien, geboren 8 december 1904), een dochter van Schipper Salomons uit Gasselternijveen. Ze kregen zeven kinderen.
Deze familie had blijkbaar in totaliteit drie dochters, want Marinus, die net als de broers Johannes en Henk ook een dochter van Salomons had getrouwd heeft eens, volgens overlevering, gezegd: ”We hebben als broers dat nestje van Salomons in één keer leeggehaald.”

Henk overleed 8 april 1982 te Katwijk.

Yad Vashem

Op 11 april 1985 wordt aan het Drentse dorp Nieuwlande de titel ‘Rechtvaardige onder de Volkeren’ toegekend. Een unieke onderscheiding van Yad Vashem. Honderden Joden en voortvluchtigen zijn door de verzetsgroep van Johannes en Marinus Post uit handen van de nazi’s gehouden.